Byłem z dziewczyną 3 lat, byliśmy szczęśliwi, bynajmniej z mojej strony, i nagle z dnia na dzień, powiedziała, że musi coś załatwić na mieście, ze sie nie spotkamy tego dnia. Zrozumiałem, zdarzają się potem na drugi dzień gdy sie spotkaliśmy, powiedziała, ze “kochała mnie jak brata” i powiedziała standardowy tekst kobiecy “Zostańmy przyjaciółmi”.
Spotykała sie z kimś jeszcze jak ze mną była, potem po jakimś czasie dzwoniła i chciała się umówić na spotkanie bo dawno się nie widzieliśmy co mnie zdziwiło, bo nie wiedziała, ze ja wiem że z kimś jest, ale dla samej wiedzy spotykałem sie z nią i flirtowała, zachowywała sie jak by nic sie nie stało, ba nawet dawała znaki, ze coś czuje do mnie.
Tak spotykaliśmy sie 6 mc uczucie odżywało pomału do niej, ale jej gasło coraz bardziej. Teraz wiem, że chciała się dowartościować moim kosztem nigdy więcej żadna nie będzie robić ze mnie zabawki. Każdy facet musi mieć trochę godności.
Twoje rady i poradniki przekonały mnie w tym kierunku i dążę do samodoskonalenia swojego męskiego ja, i To kobieta ma mnie gonić nie ja ją. Kobiecy zegar tyka na ich nie korzyść nasze męskie działają odwrotnie. Postanowiłem spotykać się z kobietami by udoskonalać swoje męskie wnętrze i być bardziej atrakcyjny dla kobiet. dzięki tobie uwierzyłem w siebie i swój charakter i mam własne poczucie wartości.

Reply

Witaj Pawle ! Juź opisywałem Ci swoją historię w prywatnym mailu i nawet odpisałeś mi, ale pomyślałem sobie że wrzucę tutaj to co do Ciebie pisałem, żeby młodzi chłopacy 16-20 letni przeczytali to i wzięli się za siebie, żeby nie spieprzyli sobie 30-kilku lat życia i żeby nie zaczynali na nowo życia dopiero po trzydziestce tak jak ja to teraz robię – dopiero w wieku 30-kilku lat narodziłem się na nowo. Fakt lepiej późno niż wcale, ale tak ogólnie to i tak żal, jak myślę o swojej przeszłości. Leciało to mniej więcej tak:

“Ja całe życie byłem zwykłą łajzą w stosunkach z kobietami i choć jestem już facetem grubo po trzydziestce, to nadal jestem sam. Szczerze mówiąc to już jakiś rok temu doszedłem do wniosku, że lepiej być przez jakiś czas samemu niż uganiać się za laską, która ma nas w dupie. To wtedy podjąłem męską decyzję (tak sam z siebie), że jeśli wyczuję jakiś fałsz w kobiecie (jakieś pogrywanie itp.) to od razu będę kasował numer takiej laski. Zero zmiłuj. Do podjęcia tej decyzji popchnęła mnie świadomość, że czas ucieka, życie się kończy, a ja mogę być już do końca życia w 3 możliwych sytuacjach: a ? z laską, która jest ze mną z braku laku, b ? być samemu, c ? być z zajebistą kobietą, która świata poza mną nie będzie widziała.
Oczywiście, jak pewnie każdy czytelnik Twojego bloga, przeszedłem przez proces szukania informacji w Internecie, np. na stronach PUA i innych idiotów typu pan o pseudo zaczynającym się na literę F., którzy chyba uczą tylko jednego ? jak zerżnąć w nocnym klubie podpitą 20-letnią blacharę. Oczywiście trochę uogólniam. Przyznam, że od początku odrzucało mnie od takich guru. A już fakt, że miałbym latać po jakimś domu handlowym i zaczepianiu lasek jakimiś kretyńskimi tekstami, to nóż mi się w kieszeni otwierał.
Dopiero odkrycie Ciebie otworzyło mi oczy. Jesteś pierwszym blogerem, od którego kupiłem kurs i ebuki. Podkreślam: PIERWSZYM ! Dlaczego to uczyniłem ? Ponieważ pierwsza rzecz jaka mi się w Tobie ?spodobała? to niesamowita szczerość jaka z Ciebie bije i nie zadzieranie nosa. Generalnie wydajesz się równym gościem, a już pomysł, aby do kursu PDF dołączyć to samo, ale w wersji mp3 to strzał w dziesiątkę. Ja lubię słuchać Twojego głosu (masz spoko głos) i w taki sposób łatwiej przyswajam wiedzę, jaką się dzielisz. Słuchając Twoich nagrań cały czas się śmieje, bo za każdym razem mam wrażenie jakbyś mówił dokładnie o mnie ? żałosnym lamusie, jakim kiedyś byłem.
Jak wygląda moja obecna sytuacja ? Będę szczery do bólu. Od trzech lat jestem sam. Wiem, porażka, ale to moja świadoma decyzja. Ponad 3 lata temu zostałem porzucony przez pannę, po której pozostały mi depresja, wspomnienia i DŁUGI. Co najmniej przez półtorej roku nie mogłem się pozbierać. I to był jeden z powodów, dla których nie szukałem nowej kobiety. W dodatku ona mi tego nie ułatwiała, ponieważ ?UWAGA, UWAGA !!! mimo, że związała się z nowym kolesiem, rok po zerwaniu ze mną urodziła mu dziecko !!! to nadal co jakiś czas się do mnie odzywała, a ja jak ta pipa oczywiście z nią smsowałem. Więcej Ci powiem, w tamtym roku ona zadzwoniła do mnie i nawet zaprosiła mnie do siebie (mieszka z tym kolesiem na stancji z synkiem małym, ona nie pracuje, on zapierdziela po 10 godzin na budowie). Ja oczywiście pojechałem się z nią zobaczyć pod nieobecność jej faceta i wiesz jaki był finał ? Nie, nie przespałem się z nią, ale po kolejnym spotkaniu (drugim; oba spotkania były raz na tydzień po godzinę, więc krótko) u niej w mieszkaniu (gdy na przywitanie pocałowała mnie SAMA w usta), już po pożegnaniu zadzwoniła do mnie i powiedziała mi, że spotkania za plecami jej faceta to był błąd i jednak musi ze mną całkowicie zerwać kontakt mimo, że wciąż do mnie coś czuje, bo to może się źle skończyć. Powiedziała mi, że chciała się ze mną spotykać, bo miała nadzieję, że zostaniemy przyjaciółmi, bo jestem częścią jej życia i ona nie jest w stanie o mnie zapomnieć nawet mając faceta i dziecko z nim. Ja jej się zapytałem dlaczego myślała, że będę chciał się z nią przyjaźnić ? I dlaczego nagle jej się odmieniło z tą przyjaźnią ? Wiesz co odpowiedziała ? Że w trakcie drugiego spotkania ledwo się powstrzymywała, żeby się na mnie nie rzucić i nie uprawiać ze mną seksu. Wystraszyła się tego i postanowiła od razu uciąć ze mną kontakt. Po prostu nie jest w stanie się ze mną przyjaźnić, bo jak mnie widzi, to myśli o seksie ze mną. Czy tak jest rzeczywiście, czy to tylko jej ściema ?
Sam nie wiem. Przed spotkaniem z nią w tamto lato nie miałem z nią kontaktu nawet smsowego przez prawie rok. Od tamtej pory dokonałem lekkiego postępu w zachowaniu się być może zauważyła to i zaintrygowało ją to. Jeśli dodamy, że ona na co dzień siedzi sama w domu z dzieciakiem i widuje się ze swoim facetem tylko kilka godzin dziennie to niewykluczone, że cały dzień myśli o mnie i coś tam jej się roi w głowie.
Warto zadać sobie pytanie: po jaką cholerę w ogóle do niej pojechałem ??? Powody były dwa:
1. nadal nie mogę o niej zapomnieć, ale na zasadzie, że była dla mnie bliską osobą, a nie że marzę by do mnie wróciła 2. byłem ciekawy, czy na jej widok zrobię się miękki, czy nadal ona ma władzę nade mną.
Okazało się, że widok jej nawet mnie nie ruszył. Zabiedzona, wychudzona, byle jak ubrana. Nie ta sama kobieta, która robiła ze mną co chciała. I ma fajnego synka, tak na marginesie.
Ja jej powiedziałem, że jeśli się boi kontaktu ze mną to o. k. Do niczego jej nie zmuszam. To było w sierpniu 2011 roku. Od tamtej pory zero kontaktu do grudnia. 24 grudnia jakiś nieznany numer przysłał mi życzenia na święta. Od razu poczułem, że to ona ? ma specyficzny typowy dla siebie sposób pisania smsów. Wcześniej wydzwaniał do mnie jakiś numer ZASTRZEŻONY, a gdy odbierałem i pytałem kto to, to była cisza, a następnie ktoś się rozłączał. To też jej stary numer. Często tak robiła, nawet gdy była ze mną i były kłótnie i ciche dni. Potem się przyznawała, że to zawsze ona dzwoniła z ukrytego telefonu po to, aby ? usłyszeć mój głos.
Ja odpisałem temu nieznanemu numerowi: Dziękuję, również życzę spokojnych świąt. I tyle. 23 stycznia tego roku dostałem smsa z nieznanego mi numeru. Ten ktoś napisał mi dosłownie coś takiego: Witaj Mariuszku. Przepraszam, że dopiero teraz składam Ci życzenia, ale nie miałam nic na koncie i przez to od 15 stycznia nie mogłam spać po nocach. Życzę Ci spełnienia wszystkich marzeń, także tych najskrytszych. I od razu wiedziałem, że to ona. Po pierwsze, z wszystkich ludzi, którzy mają mój numer telefonu tylko ona jedna zawsze pisała mi Mariuszku. Po drugie 15 stycznia miałem urodziny i ona mimo zerwania ze mną pod koniec 2008 roku, poza styczniem 2010, zawsze wysyłała mi sms z życzeniami urodzinowymi i ostatnia rzecz. Kiedyś powiedziałem jej, że moim najskrytszym marzeniem jest to by ona była moją żoną (powiedziałem jej tak w 2008 roku). Ja wysłałem jej smsa pytając kim jest. Odpisała, że kimś kto wciąż o mnie pamięta i coś podobnego. Wiedziałem, że to ona, ale nie chciałem dać się wkręcić w jakieś smsowanie, więc napisałem: Miłego dnia. I tyle. Od tamtej pory na razie spokój.
Jak widzisz, laska rzuciła mnie ponad 3 lata temu, a dalej nie może żyć normalnie mając faceta i dziecko, tylko robi wszystko, aby z jakiegoś powodu podtrzymywać ze mną kontakt.
Wiem, że najprostszym sposobem byłoby zmienić numer telefonu, ale już dawno doszedłem do wniosku, że nie będę jak tchórz uciekał i chował się przed nią, zmieniając numer komórki. Najważniejsze, że nawet jak ją widziałem i u niej byłem, to nawet mnie to nie ruszało, a i traktowałem to jako trening w odbudowywaniu swoich jaj. Widok laski, która aż się gotuje na mój widok (gdy u niej byłem), a przed którą robiłem z siebie w 2008 roku taką męską szmatę ? bezcenne.
Mimo tego sporadycznego kontaktu z nią przez ostatnie 3 lata, aż do grudnia 2010 roku w ogóle nie myślałem o szukaniu nowej kobiety. Powód był prosty ? miałem kupę długów. Zarabiając 2.000 zł, aż 1.900 zł oddawałem na kredyty (95 % pensji). Wielu kumpli nie mogło zrozumieć faktu, że nie szukam sobie dziewczyny, aby szybciej zapomnieć o tamtej, a mnie wkurwiało to, że oni nie potrafią zrozumieć, że człowiek który co miesiąc musi oddawać całą wypłatę na długi i pożyczać pieniądze na chleb, nie jest w stanie psychicznym nawet myśleć o szukanie kobiety. Chyba, że ja jestem inny. Z długów wyszedłem w grudniu 2010 roku. Słowo wyszedłem oznacza, że od ponad roku moje zadłużenie wynosi już nie 95 %, lecz tylko niecałe 17 %. Ogromny postęp. Do tego doszedł też wzrost mojej pensji o prawie 20 %. To wszystko sprawiło, że finansowo po raz pierwszy od lat stanąłem na nogi.
Finanse były pierwszą dziedziną życia, którą uporządkowałem. Oprócz wyjścia z długów założyłem też polisę na życie połączoną z inwestowaniem, na której też mam odłożone ponad 1.400 zł. Idąc za ciosem postanowiłem zwalczyć też swój największy nałóg finansowy ? jeżdżenie taryfami. Miesięcznie potrafiłem wywalać na nie ponad 300 zł. Dziś mamy połowę lutego, a ja wydałem na nie tylko 44 zł, z tego 30 zł było nieplanowane, lecz w tamtym dokładnie momencie było potrzebnym wydatkiem.
Po wyjściu z długów podjąłem decyzję, że co najmniej przez rok nie będę szukał stałej kobiety. Chciałem zacząć inwestować w siebie, pracować nad sobą, by podnieść swoją wartość w oczach ludzi (nie tylko kobiet). Nie wyszło tak, jak zaplanowałem, ale pod koniec roku 2011 wydarzył się CUD. Trafiłem na Twojego bloga i dostałem ogromnego KOPA do totalnej zmiany swojego życia. I teraz najważniejsze ? okazało się, że to wszystko o czym Ty piszesz na temat męskiego rozwoju, ja kiedyś w większym lub mniejszym stopniu stosowałem. W moim przypadku więc jest do powrót do dawnego Mariusza, tego sprzed 5 ? 10 ? 15 lat, którym kiedyś byłem, dzięki OGROMNEJ MOTYWACJI jaką dzięki Tobie otrzymałem.
Przede wszystkim postanowiłem zmienić swoją sylwetkę. W grudniu 2011 r. przy wzroście 190 cm ważyłem 113 kg. Zacząłem zdrowo się odżywiać od 18 grudnia ? dieta niskowęglowodanowa, ale nie głodzę się, zero słodyczy, ciastek, makaronu, chleba, ziemniaków i mącznych potraw, zero kawy i alkoholu. Za to dużo warzyw, owoców, ryby i trochę mięsa. Efekt: między 18 grudnia 2011 r. a 5 lutego 2012 r., w 7 tygodni, schudłem ponad 8 kg. 5 lutego jak się ważyłem to waga pokazywała tak 104/105 kg. Moim celem jest waga 80 kg i wierzę, że mi się uda. Jak skończą się te mrozy i śniegi chcę zacząć biegać i jeździć na rowerze.
Postanowiłem też posunąć w rozwoju swoją karierę. Jestem nauczycielem i od prawie 3 lat zwlekam z awansem na dyplomowanego. Postanowiłem najpóźniej do końca kwietnia złożyć papiery na komisję, aby zdobyć ten awans i może już od czerwca tego roku zarabiać 300 zł więcej. Planuję także powrócić na studia doktoranckie na jesieni tego roku, które rzuciłem w czerwcu 2006. Dlaczego dopiero na jesieni ? Ponieważ do wakacji chcę skupić się tylko na awansie w pracy, a w wakacje będę zajęty.
Zwiększenie dowodu społecznego. Planuję zapisać się do jakiegoś koła zainteresowań (myślę o szachach lub brydżu) oraz zapisać się na kurs języka obcego. Mieszkam w małym 35-tysięcznym miasteczku i może być ciężko, ale coś wymyślę. Latem zaś po raz pierwszy po 6 latach chcę wyjechać na wakacje. Okazja jest ku temu idealna. We wrześniu tamtego roku zostałem wujkiem. Moja siostra, która mieszka na stałe w Paryżu urodziła córeczkę i ostatnio w rozmowie ze mną zapytała żartem: Hej wujek ! To kiedy masz zamiar odwiedzić swoją siostrzenicę ? Mówiąc krótko, mam możliwość spędzeniu kilku tygodni w Paryżu i po raz pierwszy od kilku lat stać mnie na ten wyjazd.
Rozwój intelektualny. Postanowiłem wrócić do czytania książek. Na początku świrowałem, aby czytać jedną książkę tygodniowo, ale po przemyśleniu doszedłem do wniosku, że będzie lepiej jeśli będę czytał choćby jedną książkę na 2 tygodnie, ale jakąś naprawdę wartościową. Mówiąc krótko, chcę postawić na jakość, a nie na ilość. Właśnie czytam ciekawą biografię prezydenta Billa Clintona (ponad 500 stron), którą kupiłem za 1 zł na wyprzedaży w czytelni miejskiej. Książka jest naprawdę świetna i szczerze Ci ją polecam, jeśli kiedyś na nią natrafisz. Co ciekawe kosztowała mnie złotówkę, mimo że w skali 1 ? 10 dałbym jej za wygląd co najmniej 7 ? 8. Wiec to był dobry zakup. Tak na marginesie postanowiłem skupić się przede wszystkim na tematyce jaka mnie interesuje: biografie znanych postaci, polityka i stosunki międzynarodowe, historia, psychologia, samorozwój, religioznawstwo.
A jeśli chodzi o charakter, o kobiety ? Hm, myślę, że podobam się kobietom. Widzę, jak mnie obcinają jak idę przez miasto, szczególnie teraz ? no wiesz. Ja 190 cm wzrostu, chudszy o 8 kg, czarne buty, czarne spodnie z materiału, długi elegancki czarny płaszcz. Zauważyłem nawet, że w pracy od jakiegoś czasu kobiety inaczej na mnie patrzą, a nawet niektóre jakby czują się skrępowane w relacjach ze mną. Oczywiście, nie rusza mnie to.
Dziś przeżyłem świetną historię. Ale cofnę się w czasie. W tamtym roku, jakoś we wrześniu spotkałem pewną Anię, która kiedyś na mnie leciała, ale ja nic nie zrobiłem. Ona jak mnie zobaczyła to od razu na przywitanie pocałowała mnie w usta. A potem szła i trajkotała jak mała dziewczynka. Okazało się, że szliśmy w tym samym kierunku. W tamtym momencie nie widzieliśmy się ponad 2 lata i to ona mnie pierwsza zauważyła i pierwsza się odezwała na chodniku. Ja szedłem zamyślony i nie zauważyłem jej pierwszy. Podczas rozmowy zaproponowałem jej spotkanie na kawę. Ona oczywiście się zgodziła od razu. Widać było, że się ucieszyła. Wziąłem od niej numer jej telefonu i dałem od razu dupy, bo powiedziałem że za kilka dni zadzwonię. Ona oczywiście powiedziała, że fajnie itp. To było w poniedziałek.
Zadzwoniłem do niej w czwartek (wiem, za wcześnie he he) i zaproponowałem jej spotkanie w piątek. Co ciekawe, jeszcze nie wyskoczyłem do niej z tym piątkiem przez telefon, a już po jej pierwszych słowach wyczułem, że jest zupełnie inna niż była 2 dni wcześniej. Jakaś spięta, inny ton głosu itp. Oczywiście od razu powiedziała, że raczej nie będzie miała czasu. Ja nie narzucałem jej się, tylko żartem powiedziałem, żeby się nie bała, bo wspólny wypad na godzinę na kawę to nie prośba o jej rękę. Dawno się nie widzieliśmy, więc miło będzie pogadać. Wiesz co mi powiedziała ? Żebym zadzwonił do niej w piątek w ciągu dnia, to ona potwierdzi, czy da radę się spotkać. Ja powiedziałem, że spoko. Po rozłączeniu się od razu pomyślałem: Chyba Cię pogięło, jeśli myślisz, że ja do Ciebie zadzwonię w piątek, by potwierdzić spotkanie. Poszukaj sobie innego frajera. Mówiłem to do niej, ale w swoich myślach.
W piątek oczywiście nie zadzwoniłem, a ona też się nie odezwała. Kilka dni później spotkałem ją na mieście. Ale miała minę, mało pod ziemię nie wlazła. Nie wiem, czy miała wyrzuty sumienia, ale sama mnie zaczepiła i zaczęła się tłumaczyć, jaka to ona jest zajęta i żebym się na nią nie gniewał. Ja luz. Powiedziałem jej, żeby wyluzowała. Każdy ma swoje życie i ma prawo do własnych decyzji. Powiedziałem jej, że skoro ja się nie przejmuję, to czemu ona się przejmuje ? Na koniec padło z jej strony sakramentalne: to zdzwonimy się. Biedna he he, po pierwsze ? myślała, że nabiorę się na jej kit; po drugie ? nie miała pojęcia, że ja już w czwartek po rozmowie telefonicznej z nią, gdy sobie zaleciała w siuśki ze mną, wykasowałem jej numer he he. Oczywiście sama już się nie odezwała.
Minęło kilka miesięcy. Stoję dziś na przystanku i czekam by wsiąść do autobusu. Była kolejka przede mną. Nagle czuję, jak ktoś lekko łapie mnie za ramię od tyłu. Odwracam się i widzę Anię. A ona: Boże, jak ja Cię dawno nie widziałam. I gapi się na mnie. A ja na totalnym luzie: bo jesteś bardzo zapracowaną kobietę ? i brecha z niej od razu. A ta stoi poważna i patrzy się na mnie. A ja dodaje: zresztą ja też jestem zapracowany, i dalej brecha. A ta dalej stoi poważna i patrzy mi się prosto w oczy. W końcu pyta co u mnie słychać. Mówię jej, że właśnie jadę do pracy. Ona zdziwiona: O tej porze ??? (było południe). Ja jej mówię, że jedni ciężko się męczą w życiu, a inni mają zajebiste życie i korzystają z życia. I dalej brecha A potem zachowałem się jak rasowy cham (w jej oczach zapewne) i gdy ona zaczęła mi zadawać jakieś pytanie (już nie pamiętam jakie), przerwałem jej mówiąc: dobra, musze jechać, cześć. Odwróciłem się do niej dupą i wsiadłem do autobusu. Minę musiała mieć zajebistą.
Jak widzisz Pawle, zaczynam układać różne małe klocki, które zebrane do kupy zmienią mnie w takiego faceta, jakim powinienem być, który jest panem samego siebie i kobieta, którą spotkam, będzie przede wszystkim mnie szanowała i będzie dodatkiem do mojego już zajebistego życia. ”

Tak pisałem do Pawła. Oczywiście Paweł udzielił mi konkretnych rat i “opierdzielił” mnie lekko za młócenie nadal w głowie tematu tamtej laski, która od czasu do czasu jeszcze się do mnie odzywa. Skutek był taki, że poprostu zmieniłem numer telefonu i mam święty spokój.

Aktualnie jestem już innym człowiekiem (mentalnie) i inaczej patrzę na relacje damsko-męskie. Wiem, że moje życie z dnia na dzień będzie już tylko coraz lepsze i lepsze …

Dzięki Pawle !

A Wy panowie, ściskać dupę i brać się za siebie, żebyście nie obudzili się tak jak ja po 30. z ręką “w nocniku”. A odmienić swoje życie można nawet w wieku 50 lat, ale po co tracić najwspanialsze lata swojego życia ??? Do roboty Panowie.

Reply

Witam. Ja również nie miałem dziewczyny lecz mogę Wam opowiedzieć jak dziewczyna robiła mi złudne jak się później okazało nadzieje. Cała historia zaczęła się niespełna 6 lat temu w 2006 roku na przełomie września i października. Wtedy to uczęszczałem to Technikum Administracyjno-Biurowego w Krakowie. Chodziłem do klasy z pewną koleżanką (ma na imię Iza) i od razu wpadła mi w oko. Po jakimś miesiącu dałem jej kwiatka na co ona zareagowała zdziwieniem, ale później go przyjęła. Teraz już wiem że zachowałem się jak męska ciota ale cóż wtedy byłem jeszcze kompletnie niewyedukowany w relacjach z kobietami. No i później zaczęły się wyznania typu że ją kocham i w ogóle na co ona odpowiedziała standardowym tekstem “Zostańmy przyjaciółmi”. Po tym wydarzeniu jeszcze kilka razy wyznałem jej miłość na co ona odpowiedziała że “już o tym rozmawialiśmy, że traktuje mnie jak brata i najlepszego kolegę, lepiej by było żebyśmy zostali przyjaciółmi” itp. A ja jak głupi pomagałem jej w lekcjach, latałem za nią, chciałem żeby było wszystko ok między nami – “A nuż wszystko się ułoży i w końcu będzie ze mną” – pomyślałem. Taa jasne. Potem dowiedziałem się od kolegów że cały czas tylko dupę mi obrabiała i mówiła im “że ciągle chodzę za nią, dzwonię, piszę, że ją prześladuję, że nie da się ze mną poważnie pogadać, tylko chodzę i jakieś głupie miny strzelam”. Oczywiście zapytałem się jej o to to powiedziała że skąd że nigdy tak nie mówiła. Później zapytałem się jej za co mnie lubi a ona na to “Za to że jesteś”. No to tym bardziej zacząłem się starać i robić z siebie proszącego pieska w jej oczach. Miała przez ten okres paru chłopaków, z czego pierwszy to było podobno “zauroczenie” z jednym ona zerwała, drugi z nią zerwał, teraz ma nowego i jest z nim. Oczywiście wkurzało mnie to że ja się staram i chuja z tego mam a ktoś kto w ogóle się nie stara ma ją gdzieś i traktuje jak nic nie wartą zapchajdziurę ma u niej powodzenie. Gdy nie miała chłopaka to wypłakiwała mi się w rękaw że już nie chce mieć chłopaka że chłopaki to świnie i tym podobne teksty. I teraz uwaga: A po tygodniu dwóch miała już nowego!!!! To był kompletny dołek dla mnie już nie wiedziałem czy mam jej wierzyć i w co ona gra. Teraz dzięki Pawłowi już wiem że byłem tylko jej tamponem emocjonalnym i poduszką, w którą mogła się wypłakać. Miałem jeszcze taką sytuację że we wrześniu 2011 roku Iza miała wypadek, potrącił ją samochód. To ja oczywiście cały zmartwiony i w ogóle pojechałem do niej do domu (tramwajem to z jakąś godzinę zajmowało) i byłem przy niej w tych chwilach. Przychodził do niej jeszcze kolega, który potem jak się przypadkiem dowiedziałem został jej chłopakiem. I pomyśleć że byłem pierwszą osobą która w ogóle do niej pojechała, że codziennie wieczorem jeździłem do niej po szkole, przynosiłem notatki zeszyty żeby sobie odpisała. Potem mówiła że dziękuje i że to dla niej bardzo ważne że przy niej jestem. Więc miałem nadzieję że w końcu ze mną będzie. A jak mi się odwdzięczyła? Jak się dowiedziałem że jest z tym drugim kolegą co do niej przychodził a nie ze mną to masakra jakaś była. Czułem się oszukany i wykorzystany. Pomijając już to że jak ja do niej pisałem SMSy albo na GG to nic nie odpisywała, miałem wrażenie że piszę sam ze sobą. Oraz że bardzo wiele razy było tak ze robiłem za nią zadania do szkoły a sam ich nie miałem. Już wiele razy mówiono mi żebym dał sobie z nią spokój i ją olał ale będzie to bardzo trudne. Wiem że może dla was to śmieszne ale mimo tych wszystkich zranień z jej strony i w ogóle ja ciągle coś do niej czuję. Pozdrawiam Was serdecznie
Arek.

Reply